Erkek çocukları Mars’tan ,kız çocukları Venüs’ten

imageBir kız çocuğu yetiştirirken, bir kadın olarak erkeklerden gerçekten de ne kadar farklı olduğumuzun daha iyi farkına varıyorum. Hani Cem Yılmaz’ın meşhur skeci vardır ya “kadınlar ikna etmek için yaratılmış“. Kadınların doğduğu andan itibaren master degree “yalancı” olduğu ile ilgili komik tespitlerinin olduğu ve bence doğruluk payının da bulunduğu bir skeç.
Daha 4 yaşındaki kızım şimdiden işine gelmediği durumlarda numara yapmaya başladı. İstemediği bir yemek olduğu zaman “karnım ağrıyor” demek ya da hiç canı yanmadığı halde düştüğü zaman sırf babasının ilgisini çekmek için salya sümük ağlamak bunlardan sadece birkaçı. Ve bu numaraları ben çoğu zaman yemesem de babasını çok iyi manipüle edebildiğini görebilmek beni gerçekten çok şaşırtıyor. Yalancılık değil de durumu istediği yönde şekillendirebilmek yeteneği diyelim buna. Bu tür bir yetenek için gerçekten beyninizin farklı çalışıyor olması lazım. Çünkü karşınızdakine istediğiniz biçime sokacak verileri gönderiyorsunuz.

Kızlar babalarını daha iyi yönlendirebiliyor
imageÖte yandan erkek çocuklarını inceliyorum. Onlar da bu tip yönlendirici davranışları pek gördüğümü söylemem. Gayet naif ve netler: “onu istiyorum,bunu yapmayacağım” nokta. İstediklerini elde edemediklerinde yaptıkları şey ağlamak ya da öfkelenmek. Kız çocukları da önce aynı tepkileri verseler de istediklerini elde edemeyince hemen B planını uygulamaya başlıyorlar. Ve genellikle bu planı babalar üzerinde denemek onlar için daha kolay. Çünkü hemcinsleri olan anneler de aynı beyin işleyişine sahip oldukları için kendi mini versiyonlarının da aklından geçeni kolaylıkla sezebiliyorlar. İşte B planından bazı stratejiler: “Karnım ağrıyor” (alt mesaj:bu yemeği sevmiyorum), “ben alışveriş merkezine babamla gitmek istiyorum!” (alt mesaj:sen götürünce oyuncak almıyorsun ama babama istediğimi aldırabiliyorum),”ben babamla markete gidicem!” (alt mesaj:sen yanımızda olunca abur cubur alamıyoruz!)

Kendi küçüklüğümü düşündüğümde ben de aslında onun gibiydim. İlkokul öğretmenimi bir türlü sevemediğim için okula gitmek istemezdim ve her sabah karın ağrısıyla güne başladığım için babam sevmiyorsan okula gitmek zorunda değilsin demişti. Belki de zorla beni okula göndermeye çalışsaydı ben başka bahaneler bulmaya devam edecektim. Oysa bir açık kapının olduğunu bilmek bir süre sonra okul fobimi bana unutturmuştu. Ve ben de numara yapmayı bırakmıştım. Aynı şeyi erkek kardeşim yapmak isteseydi benim stratejimi uygularmıydı bilmiyorum ama kesin birşey var ki o da kadınların venüsten erkeklerin marstan geliyor.

Mammaturca

(Visited 218 times, 1 visits today)
0

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir